Τρίτη, 22 Μαρτίου 2011

Το χαστούκι του φίλου..

Είναι η ιστορία 2 φίλων που περπατούν στην έρημο.
Κάποια στιγμή τσακώθηκαν και
ο ένας από τους δύο έδωσε ένα χαστούκι στον άλλο.
Αυτός ο τελευταίος, πονεμένος,
αλλά χωρίς να πει τίποτα, έγραψε στην άμμο:
ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΕ ΧΑΣΤΟΥΚΙΣΕ..
Συνέχισαν να περπατούν μέχρι που βρήκαν μια όαση
όπου αποφάσισαν να κάνουν μπάνιο.
Αλλά αυτός που είχε φάει το χαστούκι παραλίγο να πνιγεί και
ο φίλος του τον έσωσε..
Όταν συνήλθε, έγραψε πάνω σε μια πέτρα:
ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ 
ΜΟΥ ΕΣΩΣΕ ΤΗ ΖΩΗ..
Αυτός που τον είχε χαστουκίσει και
στη συνέχεια του έσωσε τη ζωή, τον ρώτησε :
όταν σε χτύπησα, έγραψες πάνω στην άμμο, και
τώρα έγραψες πάνω στην πέτρα.
Γιατί;
Ο άλλος φίλος απάντησε :
"όταν κάποιος μας πληγώνει,
πρέπει να το γράφουμε στην άμμο
όπου οι άνεμοι της συγνώμης μπορούν να το σβήσουν..

Αλλά όταν κάποιος κάνει κάτι καλό για μας, 
   πρέπει να το χαράζουμε στην πέτρα, 
      όπου κανένας άνεμος δεν μπορεί να το σβήσει..

ΜΑΘΕ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΤΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ 
                              ΚΑΙ 
ΝΑ ΧΑΡΑΖΕΙΣ ΤΙΣ ΧΑΡΕΣ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΤΡΑ.
                                   * * * 

ΓΡΑΜΜΑ Σ ΕΝΑ ΦΙΛΟ...

Φίλε μίλησες σκληρά
   Αναλογίστηκα εάν το είχες επεξεργαστεί
      Σε κοίταξαν αποσβολωμένοι
         Είχαν τιναχτεί οι φλέβες σου στο άκουσμα των κηρυγμάτων
           Κατανοητά αυτά που είπες..

Μόνo που οι πολλοί ακολουθούν την μοίρα τους.

   Δείχνουν μια χλιαρή συγκατάβαση
      Το πολύ-πολύ σου χτυπούν την πλάτη
         Διακριτικά πίσω από την κλειστή πόρτα
            Τρεμάμενα όντα αποφασισμένων όρνεων..

Φίλε διάλεξα την ανάδρομη πορεία

   Ο δρόμος φαντάζει μοναχικός
      Το ταξίδι πυξίδα ζωής
         Επιλογές αυστηρά καθορισμένες
            Λίγοι αυτοί που θα χειροκροτήσουν
               Ελάχιστοι εκείνοι που θα διαφωνήσουν

Φυλάξου από τα χαμόγελα επιβράβευσης..
   Τις γυναίκες με τα ωραία μάτια..
      Τις προτροπές των αδύναμων σαρκίων..
         Τον "φίλο" και την "φίλη..."

                   . . .
Θέλω κάποτε να γράψω  στο blog
για κάποιους.. 
στους οποίους οφείλω πολλά...
για τους φίλους..
Τους δικούς μου φίλους...

Γιατί:
Φιλία είναι κάτι που 
δε μπορεί να περιγραφεί με λόγια..
Το αισθάνεσαι.. 
δεν μπορείς να το ορίσεις εύκολα..

Φίλος είναι αυτός που θα είναι δίπλα σου
και στις εύκολες και στις δύσκολες..
Αυτός που θα κάτσει να σ'ακούσει..
και θα είναι εκεί 
όταν τον χρειάζεσαι..
χωρίς η απόσταση η ο χρόνος
να σταθούν εμπόδιο..
Από ένα φίλο θα δεχτείς ακόμα
και να σε βρίσει και να σε κρίνει
αν πρέπει..
Να σταθεί εμπόδιο..

ΕΜΠΟΔΙΟ ΣΤΟ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ 
             ΜΙΑ 
Λ Α Θ Ο Σ ΑΠΟΦΑΣΗ
                                               . . .


Καλό ξημέρωμα
Τα λέμε..

2 σχόλια:

  1. Mε αυτές σου τις απόψεις,χαίρομαι ακόμα περισσότερο,που σε γνώρισα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. :))) Είναι η καλύτερη παραβολή για τη φιλία που ξέρω. Από χαζοαφορμές και χαζο-εγωϊσμούς χαλάνε οι φιλίες... Πρέπει να είμαστε ανεκτικοί με αυτούς που το αξίζουν

    ΑπάντησηΔιαγραφή