Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2011

Υπερασπίζομαι την αναρχία


                                                   
Μη με σταματάς, ονειρεύομαι.
Ζήσαμε σκυμμένοι αιώνες αδικίας,αιώνες μοναξιάς.
Τώρα μη.                                           Μη με σταματάς.
Πάντα κιεδώ για πάντα και παντού.
Ονειρεύομαι ελευθερία.                      Μέσα απ'τόν καθένα,
την πανέμορφη ιδιαιτερότητα              ν'αποκαταστήσουμε
του Σύμπαντος την αρμονία.
Ας παίξουμε. Η γνώση είναι χαρά.
Δεν είναι επιστράτευση απ'τά σχολεία..
Ονειρεύομαι γιατί σ'αγαπώ..
Μεγάλα όνειρα στον ουρανό.
Εργάτες με δικά τους εργοστάσια συμβάλλουν
στην παγκόσμια σοκολατοποιεία.
Ονειρεύομαι γιατί ξέρω και μπορώ..
Οι τράπεζες γεννάνε τους "ληστές"
οι φύλακες τους "τρομοκράτες.."
Η μοναξιά τους "απροσάρμοστους"
το προιόν την "ανάγκη.."
Τα σύνορα τους στρατούς..
Ολα η ιδιοκτησία.
Βία γεννάει η βία..
Μη ρωτάς.. 

Μη με σταματας..
Ειναι τώρα ν'αποκαταστήσουμε του ηθικού δικαίου
την υπέρτατη πράξη.
Να κάνουμε ποίημα και την ζωή πράξη..
Ειναι ένα όνειρο που μπορώ, μπορώ, μπορώ.
Σ'ΑΓΑΠΩ και δεν με σταματάς δεν ονειρεύομαι..
Ζώ..
Απλώνω τα χέρια στον Ερωτα στην αλληλεγγύη στην ελευθερία..
Οσες φορές χρειαστεί κι'απ'τήν αρχή.
Υπερασπίζομαι            
την ΑΝΑΡΧΙΑ.

                                 ...

Ανέκδοτο ποίημα της Κατερίνας Γώγου
Υπερασπίζομαι την αναρχία.



ΥΓ. Με την Κατερίνα γνωριστήκαμε κάτω από περίεργες συνθήκες..
ένα κρύο βράδυ κάποιου χειμώνα στην πλατεία.. 
Καταλήξαμε σπίτι της.. 
Εγώ αυτή κι ένα πλουσιοκόριτσο που τ'όνομα της έχω ξεχάσει..


Τα λέμε..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου