Κυριακή, 17 Απριλίου 2011

Κάποτε...


Κάποτε περιμέναμε τον φίλο μας γιατί δεν είχαμε 500 διαθέσιμους με ένα κλικ,
είχαμε υπομονή όταν στέλναμε ένα γράμμα μέχρι να διαβαστεί από τον παραλήπτη
γιατί δεν είχαμε αναφορά παράδοσης,
είχαμε καύλα να ακούσουμε έναν νέο δίσκο
γιατί δεν είχαμε torrents..
Κάποτε είμασταν παιδιά
Σήμερα το παίζουμε "μεγάλοι"..
Είχαμε συνηθίσει να περιμένουμε,
αλλά τώρα εθιστήκαμε να ανυπομονούμε.
Η υπομονή θεωρούνται χάσιμο χρόνου..
Κάποτε οργανώναμε ένα ταξίδι για καιρό,
σήμερα θέλεις όλα να συμβούν εδώ και τώρα..
Κάποτε περιμέναμε τον φίλο μας να μιλήσει,
τώρα ακούμε μόνο τις σκέψεις μας..

Κάποτε χαμογελάγαμε,
τώρα κάνοντας το χατίρι των άλλων μιζεριάζουμε......

                                                  morfeas

5 σχόλια:

  1. το καποτε ειναι πριν!
    θελω τη ζωη Τωρα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Άγνωστε καινούριε "φίλε"(αν μου επιτρέπεις να σε λεω έτσι)δυστυχώς θα συμφωνήσω μαζί σου:-( Το άσχημο με μένα είναι ότι δεν είχα και δεν έχω φίλους,ούτε "εξω" ούτε "μεσα εδω" Οι φίλοι μου ηταν η μουσική και μάλιστα οι ELOY, μου έκαναν καθημερινά παρέα!! Δεν ξέρω τι φταίει που γίναμε όπως γίναμε,εκείνο που ξέρω όμως είναι, ότι θα ήθελα αυτό το κάποτε να μην τέλειωνε ποτέ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Φυσικά και σου επιτρέπω φίλη μου!
    χάρηκα για τους Eloy μα
    κι εγω 10 χρόνια μόνος είμαι, χωρίς φίλους κοντά μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. κι εγω παθουσα ειμαι και χωρις φιλους ...η μονη μου παρεα ειναι η μπλογκερς εδω μεσα...καλο σου πασχα μορφεα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Kαλλό Πάσχα και καλή ανάσταση
    κόκκινο φουστάνι...
    και άσχετα αν τρωγόμαστε η διαφωνούμε(αλίμονο κι αν συμφωνούσαμε σε όλα)μια παρέα είμαστε όλοι μας

    ΑπάντησηΔιαγραφή