Δευτέρα, 28 Φεβρουαρίου 2011

Το μανιφέστο του "blogger"



Το μανιφέστο του "blogger"
Απο το ιστολόγιο Nylon μεταφέρω επειδή συμφωνώ!

1. Τα blogs είναι διάλογος – ελεύθερος ανεμπόδιστος διάλογος ανάμεσα σε πολίτες.

2. Τα blogs είναι μια πρόσκληση σε διάλογο, σε διαφωνία, και επικοινωνία.3. Τα blogs δεν κέρδισαν το ενδιαφέρον της κοινωνίας επειδή λένε ψέματα ή συκοφαντούν. Το κέρδισαν επειδή η κοινωνία έχει ανάγκη από μια αυθεντική φωνή.

4. Τα blogs είναι το δικαίωμα του καθενός να εκφέρει την άποψή του. Δεν υπάρχουν “ενημερωτικά” και “μη ενημερωτικά” blogs. Μέσα από το διάλογο όλοι κάτι μαθαίνουμε.

5. Τα blogs δεν τα γράφουν επαγγελματίες – τα γράφουν πολίτες. Μπορεί να αξιοποιούν την όποια επαγγελματική τους εμπειρία, μπορεί και όχι.

6. Ο blogger δεν χρησιμοποιεί εθνικούς πόρους (όπως οι τηλεραδιοσυχνότητες), και συνεπώς δεν μπορεί να μπαίνει σε καλούπια ο τρόπος και το περιεχόμενο της έκφρασής του. O blogger αξιοποιεί το απεριόριστο μέγεθος του παγκόσμιου Δικτυακού ιστού για να εκφράσει και τη δική του άποψη.

7. Η Πολιτεία, τα Media, οι επιχειρήσεις, και όλοι οι θεσμοθετημένοι οργανισμοί της Ελληνικής κοινωνίας, αξίζει να παρακολουθούν τους bloggers και τον διάλογο τους. Ακόμα καλύτερο θα είναι να συμμετέχουν ισότιμα σε αυτόν το διάλογο. Θα μπορέσουν και οι ίδιοι να γίνουν σοφότεροι μαθαίνοντας την άποψη του απλού πολίτη, αντί να προσπαθούν να την περιορίσουν στα δικά τους καλούπια.

8. Το δικαίωμα του blogger να γράφει ελεύθερα την άποψή του είναι ιερό. Αν με αυτά που γράφει καταπατά συγκεκριμένες νομοθετικές διατάξεις, υπάρχουν νόμιμες διαδικασίες για την δίωξή του.

9. Στο βαθμό που δεν παραβιάζει με σαφή τρόπο διατάξεις του νόμου, η ανωνυμία είναι δικαίωμα του blogger.

ΥΓ. Ίσως θα ήταν χρήσιμο να το αναπαράγουν (με ένα απλό copy paste) όσοι μπλογκερς συμφωνούν με τις θέσεις του.
Εκ των πολλή υστέρων (3+ χρόνια) ότι το ιστολόγιο καταργήθηκε, το παρόν κείμενο εντελώς τυχαία και για μέρες παρακολουθούσα τη συζήτησε που γινόταν ώστε να πάρει την τελική μορφή

Κυριακή, 20 Φεβρουαρίου 2011

Παρακολουθούνται?


Πιστεύετε ότι τα blog παρακολουθούνται?
Πιστεύετε ότι μπορεί κάποιος να διατηρήσει την ανωνυμία του?
Πιστεύετε ότι αυτό θα έχει κάποια επίπτωση στην ζωή σας?


Η προσωπική μου άποψη με βάσεις τις ενδείξεις που μπορώ να έχω είναι ότι δεν ξέρω αν παρακολουθούνται όλα τα blog αλλά σίγουρα ένα μέρος τους παρακολουθούνται... Γιατί όχι? η μάλλον όταν η αστυνομία παρακολουθεί τι λένε στο chat 20χρονα ,γιατί να μην παρακολουθεί μπλόγκ που εκφράζουν απόψεις για την ανατροπή του συστήματος?

(Αυτός δεν είναι ο ρόλος της?)

Στο δεύτερο ερώτημα η προσωπική μου άποψη είναι ότι ο μοναδικός τρόπος για να διατηρήσει κάποιος την ανωνυμία του (απέναντι στο κράτος) είναι να έχει πρόσβαση στο internet μόνο από κοινόχρηστους υπολογιστές η από συνδέσεις άλλων. Μιας και οποιαδήποτε άλλη διαδικασία μπορεί να οδηγήσει σε ταυτοποίηση του ip με το αντίστοιχο πρόσωπο.(εύκολα ή δύσκολα)
Για το τρίτο ερώτημα πιστεύω κανένας δεν μπορεί να απαντήσει... σίγουρα υπήρχαν εποχές παλιότερα με μεγαλύτερη(απ ότι τώρα) καταστολή απ ότι φαίνεται σήμερα κανένας δεν αποκλείει ότι είναι υπόθεση του παρελθόντος.. ίσα ίσα... μάλλον μου φαίνεται υπόθεση του μέλλοντος μας...

Τάχρηστα ρολόγια δείχναν 22:30

Ο άνθρωπος


Ο άνθρωπος γίνεται άνθρωπος όταν παύει να πειθαρχεί σε άνωθεν εντολές. Αυτή είναι η πρώτη έλλογη πράξη. Μέχρι εκείνη την στιγμή παραμένει το χαϊβάνι της δημιουργίας.

Μετά την απειθαρχία του το σχέδιο θα το φτιάχνει μόνος του, μέχρι ο "θεός" να στείλει τον γιο του για "διαπραγματεύσεις".

Η απειθαρχία και η ανυπακοή ήταν και είναι η μόνη εγγύηση για τα δικαιώματα του πιο αδύναμου σε κάθε ιστορική στιγμή.

Σάββατο, 19 Φεβρουαρίου 2011

Πόσες?

Πόσες Ελλάδες υπάρχουν τελικά? 
Υπάρχει η Ελλάδα που βασανίζεται στα σκυλάδικα και στο γόβα-τσάντα-extension.. 
Υπάρχει η Ελλάδα των αγροτών που ζούν 
με τις επιδοτήσεις και αρκούνται 
στην αμορφωσιά μετά cayenne..
Υπάρχει η Ελλάδα της wanna be αστής που ενδιαφέρεται για τη πολιτική και τα ακριβά παπούτσια.

Υπάρχει η Ελλάδα των τηλεορασόπληκτων..
Των συνταξιούχων που θα ζήσουν τα άνεργα παιδιά τους. 

Η Ελλάδα των ακροδεξιών.
Και υπάρχουμε εμείς.
Αυτοί που μεγαλώσαμε 

με τσιτάτα καταραμένων ποιητών.
Που ονειρευτήκαμε ενα κόσμο τελείως διαφορετικό,
ένα κόσμο που δε ποδοπατά για να επιζήσει..
που σέβεται το συνάδελφο/συνάνθρωπο..
που δε παραδίδει τα όπλα αμαχητί..
που καταλαβαίνει οτι πάει να σκύψει το κεφάλι και
κάτι μέσα του κλωτσάει και ουρλιάζει.
Δε ξέρω τελικά για εσάς.
Για μένα μιλάω..
Τίποτα δε μπορεί να με κάνει να συνηθίσω αυτή τη κατάσταση.
Να ανεχτώ...
Να μείνω στην ανασφάλεια.
Και σκέφτομαι.
Αφού έτσι κι αλλιώς η ζωή είναι μια
και είναι απο τη φύση της απρόβλεπτη 

και δίχως δίχτυ ασφαλείας,
γιατί απλά δεν την αποδέχομαι ως τέτοια?

Πόσοι είμαστε έτσι?      
Ποιοί είμαστε?
Γιατί δε αναγνωριζόμαστε?
Γιατί δεν φτιάχνουμε κάτι δημιουργικό?
Περιμένω,
κάτι..


Ετσι, για να γελάσουμε λίγο

Κάποια επιλεγμένα ανέκδοτα με αναρχικούς και αριστερούς από ένα ποστ του indymedia:

Δύο αναρχικοί παίζουν σκάκι ώσπου ξαφνικά ο ένας κάνει τη μαγική κίνηση…
-ΜΑΤ
-ΝΤΟΥ ρε!!
************************************************
Ένας νεαρός αναρχικός περνάει το δρόμο έξω από τα γραφεία του ΚΚΕ. Ξαφνικά τον χτυπάει ένα αμάξι. Έντρομοι οι ΚΚΕδες που τον βλέπουν καλούν ασθενοφόρο και τρέχουν προς το δρόμο για να βοηθήσουν. Ο αναρχικός όμως αργοπεθαίνει και οι ΚΚΕδες που το βλέπουν του λένε αν θέλει να του εκπληρώσουν την τελευταία του επιθυμία…

- Θέλω να γραφτώ στην ΚΝΕ, τους λέει…
- Μα εσύ τόσο χρόνια ρε παιδάκι μου μας βρίζεις και τώρα θες να σε γράψουμε. Άσε που είναι και πολύ δύσκολο γιατί έχει γραφειοκρατία…
- Σας παρακαλώ ρε παιδία είναι η τελευταία μου επιθυμία…



Τι να κάνουν τύποι. Ανεβαίνουν πάνω στα γραφεία. Πείθουν τα στελέχη. Βάζουν κάτι γρήγορες υπογραφές και σφραγίδες και του πάνε το επίσημο έγγραφο για να γίνει μέλος της ΚΝΕ. Ο αναρχικός το υπογράφει ανακουφισμένος…

- Να σε ρωτήσω κάτι, του λέει ο ένας από τους ΚΚΕδες, γιατί ήταν αυτό η τελευταία σου επιθυμία. Μήπως είχες κανένα παππού κομουνιστή και στο είχε ζητήσει σα χάρη, μήπως θέλεις να ειδοποιήσουμε κανένα συγγενή σου για να χαρεί που ήλθες επιτέλους στο σωστό δρόμο. Αλλά πάλι τι σημασία έχει για εσένα αφού σε λίγο… θα πεθάνεις
- Δεν πειράζει… Ένας ΚΝΙΤΙΣ λιγότερος! 
***********************************************
Πεθαίνει ο Μπακούνιν και πάει στην κόλαση. Μετά από λίγο καιρό

πολιτικών παρεμβάσεων, ξεκινούν εξεγέρσεις και μπάχαλα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της κόλασης. Ο Σατανάς ψιλοφρικάρει και παίρνει τηλέφωνο το Θεό και του λέει:
-Ρε Θεέ έχω εδώ έναν αναρχικό που μου τα'χει κάνει όλα μπάχαλο, να σου τον στείλω μετάθεση πάνω στον παράδεισο που είναι όλα ήρεμα μπας και βρούμε ησυχία να κάνουμε τη δουλειά μας;
Λέει ο Θεός:
-Άντε στειλτον εδώ αλλά μου χρωστάς χάρη
Μετά από ένα μήνα διαμονής του Μπακούνιν στον Παράδεισο, ο Σατανάς δεν έχει κανένα νέο του Θεού οπότε λέει να τον πάρει τηλέφωνο
-Έλα Θεέ, τι έγινε με εκείνον που σου είχα στείλει, όλα καλά και ήρεμα;
Λέει ο Θεός:
-Πρώτον δεν υπάρχει Θεός και δεύτερον να με λες σύντροφο!

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=743932


Ένας παθιασμένος α/α τα χει παρει τοσο πολυ με τους μπάτσους,
που όταν βλέπει αστυνομικό τμήμα
σπάει τα τζάμια με μια σφεντόνα.
Τελικά τον δένουν οι μπάτσοι, τους φτύνει και τους βρίζει
και τον χωνουν στο ψυχιατρειο.

Μετά απο 1 μήνα ιατρικής παρακολούθησης αποφασίζει ο γιατρός
να του κάνει ένα τέστ για να δει πως πάει:
- Λοιπόν λέει ο γιατρός για πες μου πόσο χρονών είσαι;
- 35, απαντά εκείνος.
- Ποιό είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνεις μόλις βγεις από εδώ;
- Θα πάρω τη σφεντόνα μου και θα σπάσω όλα τα μπατσαδικα!!
- Πάρτε τον πάλι μέσα, λέει ο γιατρός.

Μετά από 2 μήνες ο γιατρός αποφασίζει να τον εξετάσει ξανά για να δει πως πάει.
Του κάνει διάφορες ερωτήσεις γενικώς για τη ζωή του και στο τέλος αποφασίζει να τον ρωτήσει την κρίσιμη ερώτηση.
- Ποιό είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνεις αν βγείς από εδώ;
- Θα πάω στο κοριτσι μου γιατρέ μου.
Έκπληκτος ο γιατρός του λέει:
- Μπράβο παιδί μου! και μετά τι θα κάνεις;
- Θα της βγάλω το μπλουζάκι και μετά τη φούστα.
- Ναι; ακούει με έκπληξη ο γιατρός και μετά και μετά;
- Μετά θα της βγάλω το σουτιέν.
Ο γιατρός τα έχει χάσει με την πρόοδο του ασθενή.
- Τέλος θα της βγάλω το κυλοτάκι.
- Και μετά και μετά; λέει λαχανιασμένος ο γιατρός.
- Μετά θα της σκίσω το κυλοτάκι θα πάρω το λάστιχο από την κυλότα θα φτιάξω μια σφεντόνα και ΘΑ ΣΠΑΣΩ ΟΛΑ ΤΑ ΜΠΑΤΣΑΔΙΚΑ!

Κυριακή, 13 Φεβρουαρίου 2011

Κάτι για μενα..


Πρώτα-πρώτα, ας μου επιτρέψει ο αναγνώστης να αυτοσυστηθώ.

Κάποιοι με λένε περίεργο.
Οι φίλοι μου,  λιγοστοί, δεν είναι σαν και ‘μενα αλλά μου μοιάζουν.
Με αφήνουν και τους αφήνω να υπάρχουν.
Γνωστοί υπάρχουν άπειροι έτσι για να μην βαριόμαστε όταν έχουμε χρόνο να σπαταλήσουμε .
Τους αφήνω να μιλάνε.
Μονόλογο θέλουν να κάνουν, υποκρινόμενοι ότι έχουν κάτι να πουν.
Άστους να χαίρονται στη μιζέρια τους.
 Παλιότερα,
όταν ήμουν σε νεαρή ηληκία, κατέτασσα τον εαυτό-μου μεταξύ των "αναρχικών"
που αν και συμφωνώ με τον βασικό πυρήνα των "αναρχικών",
δεν ήμουν.. η μήπως είμαι?|
Αργότερα,
 κατέταξα τον εαυτό-μου μεταξύ των "αριστερών" — πάντως όχι των κομμουνιστών,
ούτε κανενός άλλου πολιτικού σχηματισμού.
Ήμουν, έτσι, "αριστερός", γενικά κι αόριστα.
Μετά...
Μετά κατάλαβα οτι αυτό που είμαι δεν περιγράφεται
με καμία από τις υπάρχουσες πολιτικές ταμπέλες.
Είμαι, θα έλεγα, “υποστηριχτής των αδυνάτων”, και μάλιστα φανατικά.
Τώρα,
όσο έχω την υγεία μου και καποια χρήματα στην τσέπη μου
να μου φτάνουν για ότι θέλω,
δεν έχω ανάγκη κανέναν.
Δεν θέλω πολλά από τη ζωή μου,
συγκεκριμένα βασικά πράγματα για τα οποία κοπιάζω
όπως οι περισότεροι απο μας.
Οι πολλοί δεν μου αρέσουν..
Τους βαριέμαι και φαίνομαι σνομπ.
Δεν είμαι σνομπ.
Η μήπως..?
Εκλεκτικό θα το έθετα αλλά με διαφορετικό τρόπο
από εκείνον της σνομπαρίας.
Έχω πει άπειρες φορές και θα το ξαναπώ,
όσο άσχημο και αν ακούγεται σε κάποιους,
οι άνθρωποι.. οι πολλοί, δεν με ενδιαφέρουν.
Αυτοί γεννήθηκαν για να είναι εργαλεία των υπολοίπων..
Γιατί αυτοί, οι πολλοί, είναι που δημιουργούν
όλες αυτές τις ελαττωματικές κοινωνίες
στις οποίες κάποιοι άλλοι που δεν κολλάνε προσπαθούν όπως όπως να στριμώξουν.
Αυτοί είναι η αιτία καθώς και οι άλλοι,
οι "ξύπνιοι, που τους έκαναν να πιστευούν ότι "αξίζουν"
για να τους κολακεύσουν και να τους χειριστούν στη συνέχεια.
Καμαρώνει ο βλάκας…
Δημοκρατία, ισότητα, ελευθερία.
Μοχθεί και δουλεύει για τα δικαιώματα του.
Και φτάνει μέχρι εκεί που του επιτρέπουν.
Ρε μαλάκα, ποια ελευθερία?
Σε χειρίζονται και 'μεις οι υπόλοιποι πρέπει να υποστούμε
τους καρπούς της μαλακίας σου?.
Ωστόσο θα μου πεις, τι εσύ δηλαδή είσαι ο "ξύπνιος"?
θα σου απαντήσω.
 Όχι.
 Δεν είμαι ούτε λιγότερο, ούτε και περισσότερο έξυπνος από εσένα.
Αλλά εγώ "ξύπνησα". Βγήκα από τον λήθαργο που μας σερβηρουν.
Βγήκα από την σπηλιά, το τρελλάδικο που όλους μας κλείνουν, για να μάθουμε να δεχόμαστε τα παράλογα της κοινωνίας μας ως λογικά.
Γιατί τρελλοί είμαστε όλοι εμείς που επιτρέπουμε αυτούς τους κοινωνικούς και συνταγματικούς θεσμούς που μας δένουν τα χέρια.
Πολιτισμός..
Πολητισμό το λες εσύ αυτό?
Τον τρόπο που ζούμε σήμερα? Ναι, οκ, είμαι ελεύθερος
 να πω ότι μαλακία μου κατέβει, σε σενα,
που δεν είσαι κάποιο υψηλά υφιστάμενο πρόσωπο,
σε σενα που σαν και ‘μενα, η ζωή μας δεν έχει καμιά ιδιαίτερη αξία.
Αλλά ελεύθερος δεν είμαι να κάνω ΟΤΙ θέλω.
Και αν κάνω ότι θέλω οι "λογικοί" και οι "ξύπνιοι"
θα με κλείσουν είτε στη φυλακή είτε στο τρελλάδικο
αφού θα ξαμολλήσουν τα "κατοικίδια" τους να με φάνε.
Αυτα.

 ξεφυγα απ'το θέμα μου αλλά μιαν αλλη ίσως φορά επανέρθω.