Σάββατο, 31 Μαρτίου 2012

Oι Βολεμένοι..

θα πω τη γνώμη μου...
..ρίξτε μετά εσείς τις πέτρες

εγώ απλά πιστεύω πως δεν βγαίνουν όλοι στους δρόμους  γιατι πολύ απλά όλοι έχουν χεσμένη την φωλιά τους...
μόνο και μόνο που τους ψήφιζαν τόσα χρόνια αρκεί...
από κει και πέρα όλοι είχαν βολευτεί με τον έναν η τον άλλο τρόπω...
οπότε αφού για χρόνια τους βόλευε το σύστημα δεν τους είναι εύκολο
να το αποτινάξουν από  πάνω τους...
όπως και να το κανείς άμα  κάποιος νομίζεις πως σου κάνει xάρη
που σε βάζει σε μια δουλειά και αισθάνεσαι
πως του χρωστάς κι ολας πως θα ζητήσεις μετά
την πολιτική η κοινωνική του καταδίκη...?
μένει μόνο ένα μικρο ποσοστό κόσμου
που ούτε βολεύτηκε ούτε τους ψήφισε
και άπλα λόγο των καταστάσεων κάνει μεγαλύτερη φασαρία...
και παρασέρνει και μερικούς ρομαντικούς μαζί του...
κάποτε αυτό το κομμάτι του κόσμου φώναζε ιδεολογικά
ενώ τώρα πέρα από την ιδεολογία πεινάει κι ολας...
οι υπόλοιποι απλά κοιτάζουν να σώσουν το τομάρι τους μέσα
απο το υπάρχον σάπιο σύστημα...
τι είχες Γιάννη μου τι είχα πάντα????
δυστυχώς στην Ελλάδα δεν είμαστε το 99% που νομίζουμε..

                                                                                    morfeas

2 σχόλια:

  1. Όχι morfea ,
    δεν βγαίνω στους δρόμους γιατί δεν με εμπνέει κανένας για να βγω, να τον πιστέψω αν μου πει, έλα αύριο το πρωί στο τάδε μέρος θα είμαστε εκατό και θα καταφέρουμε να έρθουν εκατό χιλιάδες... γιατί αν βγω μόνη μου και φωνάζω θα με πάρουν για γραφική το λιγότερο , δεν βγαίνω γιατί δεν έχω κανένα πρότυπο για να παλέψω γι αυτό και κανέναν να μου πιάσει το χέρι να βγούμε μαζί.
    Περίμενα να σηκωθούν όλα αυτά τα παιδιά που σήμερα φυτοζωούν και στα 65 τους δεν θα έχουν ούτε αυτές τις συντάξεις πείνας και όμως και αυτά νεκρά κάθονται με τα κινητά και τους υπολογιστές στα χέρια και περιμένουν!! τι άραγε???
    Δεν θέλω να απογοητευτώ ακόμα για την πατρίδα μου, θέλω να πιστεύω πως κάποιος που αξίζει υπάρχει και θα μας ξυπνήσει όλους μας, θα μας σπρώξει να σηκώσουμε κεφάλι πια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δικαιολογημένο, εξοργισμένο, αλλά και εμπεριέχοντας στη σύσταση του μία μεγάλη δόση απελπισίας. Τη στιγμή που η Ελλάδα θυμίζει χώρα υπό καθεστώς κατοχής, τα στόματα είναι κλειστά και οι γροθιές κατεβασμένες.

      Εμείς πρέπει να αυτο-οργανωθούμε
      Από τους άλλους μην περιμένεις τίποτα, όλοι περιμένουν κάποιον!

      Ηγέτες δεν υπάρχουν

      Διαγραφή