Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2014

Ύπουλη Νύχτα..


Ύπουλο πράγμα η νυχτα..
     Φέρνει στο μυαλό όσα 
          δεν φέρνει ολόκληρη η μέρα..

Σήμερα μια απ τις νύχτες 
     που η μοναξιά κάνει 
          την εμφάνιση της έντονα, 
              κι  αυτό ειναι κάτι 
                   που δε το αντέχω.
                                                                 



Σε προσωπικό επίπεδο είμαι μοναχικός τύπος
πάντα όμως περιτριγυριζόμουν από άτομα
πολλά απ τα οποία εμπιστευόμουν..
Εδώ που ζω πολλά χρόνια τώρα δεν έχω κανέναν
που να θεωρώ φίλο,
έστω κάποιον να μπορώ να μιλήσω ελεύθερα
χωρίς περιορισμούς θέματος..
απ τα προσωπικά μας μέχρι φιλοσοφία
από κοινωνικά μέχρι πολιτική.
Για κάποιο βιβλίο έστω..
Οσους ξέρω μόνο για σεχ ποδόσφαιρο για ακριβά αμάξια που δε μπορούν ν αγοράσου
τα ενδιαφέροντα τους περιορίζονται κυρίως στο πως θα βρουν κάποια να...
αφήνοντας κλεισμένες τις γυναίκες τους σπίτι..

Τελευταία βγήκα μετά από 2½ χρόνια (δεν υπερβάλω)
για καφέ με συνάδελφο..
Καλύτερα να καθόμουν σπίτι να' λυνα κάνα σταυρόλεξο
παρά να μιλάγαμε..
Καλό παιδί κι είναι κρίμα..

Ούτε για εργασιακά θέματα..
Αυτά μόνο όταν πλήττουν την τσέπη τους
Κάποιες προσπάθειες με άτομα της δουλειάς κατέληγαν σε παταγώδης αποτυχία:
να μιλώ για κάποιο κοινωνικό πρόβλημα,
ο άλλος να μου λέει για στρινγκς, σουτιένς,
πράγματα που με αφήνουν παγερά αδιάφορο.
Προφανώς  ν αλλάξει θέμα..

Άλλαξα σπίτι δεν έχω ίντερνετ να μπορώ
να μιλήσω με κάποιο  φίλο..
έστω με κάποιον..
Η μελαγχολία ξανάκανε την εμφάνιση της πάλι,
ίσως να φταίει και η έλλειψη σεροτονίνης απ τον εγκέφαλο,
κάνοντας τη μελαγχολία να βρίσκει τρόπους να
ξεσπάει όπου μπορεί..
κάτι που ξέρω εδώ και λίγα χρόνια..
δε το ΄χω ψάξει θεωρώντας το δευτερεύον..
αρκούμενος μόνο σε ότι μου 'πε ο νευροψυχίατρος
που έκανε τη διάγνωση.

Εχω ξαναπεί για την βοήθεια που παίρνω γράφοντας εδώ
μια βοήθεια που δεν έχω πάρει από κανένα ψυχολόγο
που έχω επισκεφτεί για θεραπεία
κι έχω επισκεφτεί  αρκετούς..
θυμάμαι την πρώτη φορά ήταν να με βοηθήσει
να ξεπεράσω κάτι απ τις κιτρινισμένες αναμνήσεις του χτες..
με προτροπή της θείας.
Μια άλλη φορά με προτωβουλία δικιά να δούμε τι θα γίνει με τα ντραγκς
εδώ πήρα μεγάλη βοήθεια ,
θεωρούνταν κορυφή  στο είδος..
Αυτά χρόνια πριν στην Αθήνα.

Εχω ξεπεράσει χρόνια το ναρκωτικών πρόβλημα,
εις βάρος της  σεροτονίνης..
τα οπιούχα και η κόκα δρούσαν
καλύπτοντας τα αποτελέσματα έλλειψης της.

Κι εδώ που ζω πήγα και ζητήσα απ ειδικούς..
του κόλου.. βοήθεια..
ένας απεδείχθει 'ότι πουλούσε συνταγές
ναρκωτικών χαπιών.. (νευροψυχίατρος)
Εχει βγει στη σύνταξη δίνοντας τους "πελάτες" στην κόρη
που τη σπούδαζε με λεφτά ανήμπορων ανθρώπων
μία άλλη πάλι  το μόνο που ήθελε ήταν να κάνω
όσο περισσότερες επισκέψεις μπορούσα για ευνόητους γι αυτή λόγους,
φέρνοντας γύρω-γύρω το πρόβλημα
χωρίς να το αγγίζει καθόλου..
Μία άλλη πάλι...

Θα έλεγα ότι εγώ ψυχολογούσα αυτούς
παρά αυτοί εμένα,
γρήγορα καταλάβαινα ότι το μόνο που τους ένοιαζε
ήταν πως θα κάνουν περισσότερες συνεδρίες
πηγαίνοντας γύρω γύρω απ το πρόβλημα
χωρίς να το αγγίζουν..
άσε που δε μπορούσαν να με κάνουν να ανοιχτό.
Δεν μου φένονταν εμπιστοσύνης..
Τους ρώταγα αν τηρούνε και το ιατρικό απόρητο..

Στην Αμερική κάποιοι δίνουν ψυχεδελικά για το λόγο αυτό,
δε θα ήταν άσχημη ιδέα να γινόταν κι εδώ
αλλά είναι προχωρημένα για μας αυτά.

Είναι κάποια βράδια που αισθάνεσαι να
έχουν μαζευτή τόσα μέσα στο κεφάλι
που σου έρχεται να το κοπανάς στον τοίχο..

Μου περνάει απ το μυαλό μηπως μπαίνει κι η Βάσια εδώ μέσα να διαβάζει,
αν και  λόγο δεν έχει..
δε της αρέσουν οι ψυχοπλακωτικές καταστάσεις..
αλλά η γυναικεία περιέργεια..
σκληρή γυναίκα κι αυτή έγινε.
Δε  την ξανα ενόχλησα..
τόσα χρόνια χρήσης
απέκτησα αυτοπειθαρχία στα θέλω μου..
Κι αν αντιληφθώ ότι μπαίνει εδώ
πετάω ένα σπίρτο και τα καίω όλα εδώ μέσα..
Δε το έχω σε τίποτα να το κάνω..


Κάποτε σε έψαχνα
   Τώρα απλά περιμένω..
      Κι αν έκανες ένα βήμα
         θα έκανα το επόμενο..




αυτά που εχω νιώσει για εκείνη δεν τα έχω νιώσει για καμία άλλη μέχρι στιγμής.


















Αρε Geo τι μαλακία έκανες!
Σου εμπιστεύθηκαμε να διαβάσεις κάτι..
να πεις τη γνώμη σου..
ελπίζοντας και σε κάποια διόρθωση, 
Ακόμα και τα βίντεο ρε!
Κι συ τι κάνεις;
Και χωρίς να ρωτήσεις!
Ναι δε λέω τυπάκια οι δικές σου..
μια απ αυτές την έκανε τη ζημιά..
ήταν αργά ακόμα και για να θυμώσω..

Δε μπορώ να το χωνέψω..
τα έδωσε όλα΄!
στην ψύχρα!
τραγούδια/blogs
Και να η ίντριγκες μετα..
κι εγω  στον τοίχο να με πυροβολούν με λέξεις..
Εγιναν λέει και φίλες...

Τρελές κι Αψυχολόγητες.......

Καλό ξημέρωμα..

Τα λέμε....
      
                   morfeas


Το φοβερό δεν είναι ο Θάνατος 
    αλλά οι ζωές που ζούμε 
       μέχρι να έρθει ο θάνατος
                                            Τσαρλς Μπουκόφσκι 

16 σχόλια:

  1. Γράφε, μίλα κι αν θεωρείς ότι οι ειδικοί δεν βοηθούν, μακριά.
    Κοινωνική Λειτουργός έχω σπουδάσει...Παρ'όλα αυτά την καλύτερη ψυχοθεραπεία την κάνω με την κολλητή μου!
    Καλή εβδομάδα!

    Στο μπλογκ μου θα βρεις το μέιλ μου αν θελήσεις οτιδήποτε :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα κάνω χρήση αυτού του mail
      ίσως σε ανύποπτο για σας χρόνο..

      Σας ευχαριστώ

      Διαγραφή
  2. Αν και είμαι η ψυχή της παρέας και περιτριγυρίζομαι από πολλούς φίλους,ή για να το πω σωστά,από πολλούς γνωστούς,γιατί φίλους λέω ελάχιστα άτομα,τις ώρες τις μοναξιάς μου τις απολαμβάνω διπλά.Δεν ξέρω γιατί,αλλά κάνω καλή παρέα με τον εαυτό μου,χρόνια τώρα,όταν χρειαστεί να μείνω μόνη μαζί του.
    Οποιαδήποτε στιγμή νιώθεις ότι θέλεις να μιλήσεις κάπου,είτε για κοινωνικό θέμα,είτε για σουτιέν και μπάλια (:p ),ξέρεις πως θα με βρεις...μη διστάσεις...εδώ θα είμαι :)
    Υ.Γ. ο Μπουκόφσκι,είναι λατρεμένος μου...μακράν!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. *μπάλα εννοώ με το ''μπάλια΄΄...κεκτημένη ταχύτητα :)

      Διαγραφή
    2. Εχω μήνει μόνος χρόνια χωρίς να είναι επιλογή μου..τουλάχιστον συνειδητή..
      ακόμα και στην "σχέση" (διάβαζε κατάσχεση) πάλι μόνος ήμουν..

      Σ'ευχαριστώ Μελαχρινή..

      Διαγραφή
  3. Ένα μπλογκ, όταν τα πράγματα είναι δύσκολα με τις συναναστροφές εκεί έξω, είναι ο,τι πρέπει για να γράφουμε όσα νιώθουμε κι όσα μας πληγώνουν. Κάπως έτσι πάντως -δύσκολα- νιώθουμε οι περισσότεροι. Καλό σου μεσημέρι :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με την "ανώνυμη" αυτοεκθεση
      έχω πάρει μεγάλη βοήθεια..

      Σ'ευχαριστώ Joan

      Διαγραφή
  4. υπάρχουν άνθρωποι που είναι σαν κι εμάς, που σκέφτονται και νιώθουν σαν κι εμάς. ίσως μέχρι τώρα δεν βρέθηκαν στο δρόμο μας. ίσως και εκείνοι στο σπίτι τους μέσα περιχαρακώθηκαν. μέχρι να συναντηθούν οι δρόμοι μας -δεν μπορεί, κάποτε θα γίνει- γράφουμε εδώ. στις δικές μας σελίδες ακουμπάμε τα σώψυχά μας και είναι μεγάλη ανακούφιση αυτό...
    αυτή σου η νύχτα εύχομαι να είναι καλύτερη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Απαντήσεις
    1. κατά λάθος αφαίρεσα το σχόλιο σου μυστήριο κορίτσι

      Διαγραφή
    2. δεν πειράζει το έχω πάθει και εγώ...
      καλύτερα μόνος παρά με παρέα που βαριέσαι...
      και να είσαι σίγουρος πως ότι συμβαίνει σε σένα σίγουρα συμβαίνει και σε κάποιον άλλο ειδικά όσο αφορά το θέμα της μοναξιάς άρα δεν είσαι μόνος...
      καλημέρα σου!

      Διαγραφή
  6. Μίλα ή γράψε είναι λυτρωτικό!

    Υγ. Λατρευω Bukowski!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ποσο σε νιωθω βρε Μορφεα....
    Καποια πραγματα αισθανομαι οτι τα εγραψα εγω..
    Για να αποφυγω τους ψυχολογους εφτιαξα το δικο μου μπλογκ...
    Μου εκανε καλο.. ΕΙναι καλη θεραπεια ειδικα αν εχεις κοσμο να σε νιωθει και να σε κατανοει..
    Ομως αυτες οι δυσκολες φασεις ερχονται ακομα και δυσκολα φευγουν.. Οσο μπορω πεισμωνω ομως...
    Καποια μερα..Ισως..
    γινουν ολα οπως πριν..
    Να εισαι καλα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Δυστυχώς, όπως παντού, έτσι και στο θέμα του ψυχολόγου, είναι δύσκολο να βρεις καλό κι ευσυνείδητο επαγγελματία.
    Λίγο πολύ όλοι νιώθουμε μοναξιά, σ' ένα κόσμο που έχουν κατασκευάσει άλλοι για εμάς...
    Γράφε! Τα πάντα! Εκμεταλλεύσου την ανωνυμία του blogger και φτιάξε ιστορίες για το κάθε τι γύρω σου! Μπορεί να γελάσεις, αλλά ακόμα και μια καρέκλα, μπορεί να σου πει μια ιστορία...
    Καλό ξημέρωμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή