Πέμπτη, 26 Ιουνίου 2014

"Η λέξη της Αντζελα"

Otan η Αντζελα ήταν πολύ μικρή,
στην ηλικία δυο η τριών η κάτι τέτοιο
η μητέρα κι ο πατέρας της 
 τη δίδαξαν να μη λέει ποτέ όχι
Της έμαθαν ότι πρέπει πάντα να συμφωνεί
με οτιδήποτε της έλεγαν οι άλλοι 
κι αν εκείνη δεν υπάκουε,την έδερναν 
και την έστελναν στο κρεβάτι της

Ετσι η Αντζελα μεγάλωσε
κι έγινε ένα πολύ υπάκουο παιδί
ποτέ δε θύμωνε και ποτέ δεν εξαγριωνόταν.
Νοιαζόταν πάντα,μοιράζονταν τα πάντα,
ποτέ δε διαφώνησε,
κι ότι κι αν έλεγαν οι γονείς της
εκείνη πίστευε πως είχαν δίκιο.
Η Αντζελα,ο άγγελος,πήγε πολλή καλά στο σχολείο 
κι όπως ήταν φυσικό ακολουθούσε όλους τος κανόνες.
Οι δάσκαλοι της έλεγαν ότι ήταν πολλή καλά αναθρεμμένη,
τόσο ήσυχη και τόσο καλή.
Αλλά τι ένιωθε η Άντζελα ποτέ δεν το κατάλαβαν.

Η Αντζελα είχε πολλούς φίλους
που την αγαπούσαν για το χαμόγελο της.
Ήξεραν ότι ήταν ο τύπος του κοριτσιού που θα΄κανε τα πάντα.
Κι όταν ήταν γριπωμένη 
κι όταν πραγματικά χρειαζόταν να ξεκουραστεί
αν κάποιος ζητούσε τη βοήθεια της
εκείνη έλεγε πάντα Ναι.

Οταν η Αντζελα έγινε τριάντα τριών ετών
και σύζυγος δικηγόρου
είχε σπίτι και οικογένεια και μια καλή κοινωνική ζωή
Είχε μια μικρή κόρη τεσάρων
κι ένα γιο εννέα χρόνων
κι αν κάποιος την ρωτούσε πως αισθάνεται 
εκείνη απαντούσε "πολλή καλά"

Αλλά μια κρύα νύχτα του χειμώνα κοντά στα χριστούγενα
όταν οι οικογένεια της κοιμόταν,
αυτή είχε μείνει άυπνη
και άσχημες σκέψεις τριγυρνούσε στο κεφάλι της
Δεν ήξερε ούτε γιατί,ούτε πως,
αλλά ήθελε να τερματίσει την ζωή της.
Ετσι παρακάλεσε
οποιοσδήποτε την είχε φέρει σ' αυτό τον κόσμο 
να την πάρει πάλι μαζί του.
Και τότε άκουσε μια φωνή που ήταν απαλή και χαμηλή.
Της είπε μόνο μια λέξη.
Κι η λέξη που της είπε ηταν... ΟΧΙ.

Απο κείνη τη στιγμή
η Αντζελα ήξερε τι έπρεπε να κάνει.
Η ζωή της εξαρτιόταν από αυτή την λέξη,
έτσι αυτη άκουσαν οι αγαπημένοι της:
ΟΧΙ δε θέλω,ΟΧΙ δεν συμφωνώ,
ΟΧΙ,αυτό πρέπει να το κάνεις εσύ
ΟΧΙ,αυτό δεν είναι για μένα,
ΟΧΙ,ήθελα κάτι άλλο,
ΟΧΙ,αυτό με κουράζει πολλύ!
ΟΧΙ,είμαι κουρασμένη
και ΟΧΙ,είμαι απασχολημένη,
Και ΟΧΙ,προτειμώ να μην..!

Λοιπόν η οικογένεια της έπαθε σοκ
και οι φίλοι της αντεδρασαν με έκπληξη,
αλλά η Αντζελα είχε αλάξει,
μπορούσες να το δεις στα μάτια της,
που δεν είχαν μέσα  τους εκείνη την υποταγή
από εκείνη την νύχτα,τρια χρόνια πριν,
όταν η Αντζελα,ο άγγελος,
πήρε την άδεια να λέει ΟΧΙ.

Σήμερα η Αντζελα είναι πρώτα άνθρωπος
και μετά μητέρα και σύζηγος.
Γνωρίζει τα όρια της.
Εχει μαι ξεχωριστή ζωή.
Εχει ταλέντα και φιλοδοξίες.
Εχει αισθήματα,ανάγκες και στόχους.
Εχει και γνώμη στις εκλογές.

Και στο αγόρι και στο κορίτσι της
λέει,"είναι ωραίο να συμφωνούμε,
αλλά αν δεν μπορέσετε να πείτε ΟΧΙ,
δε θα μεγαλώσετε ποτέ,ούτε θα γίνετε 
αυτό που είσαστε προορισμένοι να γίνετε
"Επειδή ξέρω ότι κι εγώ κάνω λάθη
κι επειδή σας αγαπώ πολύ,
θα είστε οι άγγελοι μου
ακόμα κι όταν μου λέτε ΟΧΙ"
                                           
                                                    Barbara K. Bassett


H Barbara K. Bassett
είναι ανεξάρτητη συγραφέας παιδικών βιβλίων.
Το ποιημα της "Η λέξη της Ανζελα"
είναι βασισμένο σε προσωπική της εμπειρία.
Το βρήκα σε μια συλογή διηγημάτων
χωρισμένα σε θεματολογίες...
που είχα αρχίσει να διαβάζω πριν χρόνια
και το βαριόμουν να το τελειώσω..
ψάχνοντας για κάποιο βιβλίο το είδα, το θυμήθηκα..
και μεταφέρω.....
Διδακτικό..


YΓ. είπα να κάνω ένα διάλειμμα απ τα προσωπικά..
θέλοντας να τελειώσω μια ιστορία που έχει
ξεκινήσει σχεδόν απ την αρχή του blog..
καταλήγοντας πάντα στο χρονοντούλαπο...

καλό ξημέρωμα
τα λέμε..

6 σχόλια:

  1. με τα ναι μας, τους βολεύουμε Μορφέα.
    με τα όχι μας, μας εκτιμούν και μας υπολογίζουν!

    το χρονοντούλαπό σου όμορφα πράγματα έβγαλε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. πολύ διδακτικό!
    πρέπει να λέμε όχι όταν θέλουμε...
    οι πράξεις μας να είναι αποκλειστικά δικές μας και όχι να βασίζονται στις σκέψεις των άλλων...
    καλό μεσημέρι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πολύ διαφορετικη ιστορία για παιδια :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πολύ όμορφα δοσμένη ιστορία για την αξία του όχι. Θέλει και γνώση και κουράγιο για να μπορείς να τα λες τα όχι...
    Καλό σου βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πολυ ομορφη η ιστορια και διδακτικη επισης.
    Μακαρι να μπορουσαμε ολοι να λεμε το ναι και το οχι εκει που πραγματικα πρεπει και οχι να κρυβομαστε πισω τους ..
    Καλο βραδυ Μορφεα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αυτό το ΟΧΙ που πειργάφει θέλει πολύ κουράγιο. Μα πιο πολύ κουράγιο θέλει η απόριψη που ακολουθεί από όλους εκείνους που βολεύονταν με τα ωραία ΝΑΙ. Στους χειριστικούς ανθρώπους λέμε πάντα ΟΧΙ ακόμα κι αυτοί έχουν δίκιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή