Σάββατο, 28 Ιουνίου 2014

Ημέρα "κατά των ναρκωτικών" ......Τι σουρεαλισμός......

Αλλη μία ημέρα "κατά των ναρκωτικών"
γιορτάστηκε και φέτος από φορείς και εργαζόμενους,
από πρώην εξαρτημένους, από τις οικογένειές τους
κι από ευαισθητοποιημένους πολίτες.
Με τις οργανωμένες δομές να υπολειτουργούν
και να κινδυνεύουν ακόμη και με κλείσιμο,
με εκατοντάδες ανήμπορους και αβοήθητους χρήστες ουσιών να σέρνονται στους δρόμους
και τους πολλές εκατοντάδες φυλακισμένους χρήστες
να κάνουν απεργία πείνας μπροστά στον κίνδυνο να βρεθούν
ακόμη και σε φυλακές υψίστης ασφαλείας,
η ημέρα αυτής της γιορτής είναι (ξανά) μαύρη.
Με τα κατευθηνόμενα αντανακλαστικά των ΜΜΕ
αλλά και μιας κοινωνίας που δεν έχει πρόβλημα
με τη χλιδή και τις βίλες των εμπόρων
(μέχρι να αποδειχτεί ότι τα λεφτά τους πατάνε σε πτώματα)
αλλά έχει πρόβλημα αν μια θεραπευτική μονάδα
ανοίξει στη γειτονιά ή αν ένας χρήστης
πετάξει μια σύριγγα και λερώσει το πεζοδρόμιο.
Με μια απολύτως ανεκπαίδευτη Αστυνομία που αδιαφορεί
για τους παραπεταμένους ανθρώπους,
φροντίζοντας μόνο για την απομάκρυνσή τους
από τα σημεία που περπατάει ο "υγιής" πολίτης.
Μόνη αληθινή ελπίδα οι πραγματικά απελευθερωμένοι
από την εξάρτηση που, έστω και τώρα,
έστω και μέσα σ’ αυτή την άθλια κοινωνική πραγματικότητα,
γιορτάζουν μαζί με τους εργαζόμενους,
τους εθελοντές και τους δικούς τους ανθρώπους
τη δεύτερη ευκαιρία που κέρδισαν στη ζωή τους..

Στην Αθανασία, στον Χάρη στη Μαρία, στον Μανόλη, στον Θεοδόση, στη Μαριλένα, στον Πάνο,στον Γιώργο, στον Σταύρο, στην Τζίνα, στον Κώστα,στην Άννα στον Τάσο λοιπόν, αλλά και σε όλα τα παιδιά  οφείλουμε ένα μεγάλο μπράβο, αλλά κι ένα ευχαριστώ για τη ζωντανή απόδειξη που δίνουν 
σε όσους τώρα ξεκινούν την προσπάθεια, 
ότι μπορούν να τα καταφέρουν..

Χθές άλλη μια "ημέρα κατά των ναρκωτικών"
είναι πόλεμος κι ένα σωρό άλλα κουραφέξαλα της ψευτοκουλτούρας.
Τι σημαίνει για μας άραγε αυτή η μέρα....
Μήπως θα πρέπει να μας θυμίζει λίγο ότι τα ναρκωτικά
μας φέραν σ'αυτή την κατάσταση κι αν...
κι αν λέω,δεν είμαστε εμείς οι πρώτοι εχθροί τους...
οι πρώτοι πολέμιοι τότε ποιοι?
...Και τέλος πάντων ποια είναι η στάση μας...
μέσα στη ζωή μας γαμώτο...
ανάμεσα στα νέα παιδιά.. τα δικά μας παιδιά...
τι θα τούς πούμε;...
Πως τοποθετούμαστε στο θέμα...
δεν χωράει θολές κουβέντες...
Φυσικά ο καθένας σ'αυτό τον κόσμο
μπορεί να διαθέσει το κορμί του όπως γουστάρει!
όμως αυτό δεν σημαίνει πως είναι και σωστός....

Ναί ΣΤΗΡΙΞΕ ΜΗΝ ΤΙΜΩΡΕΙΣ
αυτό είναι άλλη ιστορία...
το ποια είναι η στάση μας ως θεραπευόμενοι όμως
θα πρέπει να είναι ξεκάθαρη...
Σίγουρα μέρα γιορτής δεν είναι όταν εκατόμβες παιδιών
δεν υπάρχουν πια απ'αυτό το λόγο και σίγουρα
εμάς πρέπει να καίει και να τσουρουφλίζει...

Επίσης είμαι πολύ επιφυλακτικός 
με κάποιες ΜΚΥΟ που συμμετείχαν
...θεωρώ ύποπτο τον ρόλο τους...γενικότερα..


ΥΓ. εμείς ξέρουμε και την ιστορία της απαγόρευσης..
και τα συμφέροντα που υπηρετεί......

**************
Αντιγράφοντας από τον Σύλλογο Θεραπευομένων Ο.ΚΑ.ΝΑ.

26 Ιουνίου, Ημέρα Κατά των Ναρκωτικών,
εμείς δε γιορτάζουμε.
Ο πόλεμος αυτός είναι πόλεμος που χτυπά εμάς τους χρήστες (νυν, θεραπευόμενους, πρώην) κι οργανώνεται παγκόσμια δράση Σωματείων Χρηστών. Κι εμείς ως Σύλλογος Θεραπευομένων και Χρηστών Ουσιών και Υποκαταστάτων συμμετέχουμε με ενθουσιασμό.

Το σύνθημά μας είναι
Support― don't punish.
Υποστήριξη, όχι τιμωρία.


Σύνδεσμοι:
 Παγκόσμιος: ?https://www.facebook.com/events/401167280025584
 Ο δικός μας: https://www.facebook.com/pages/Σύλλογος-Θεραπευομένων-ΟΚΑΝΑ/1442916445927828?ref_type=bookmark

Στέλνουμε και μέιλ στο: campaign@idpc.net
Από σταρς ως πολιτικούς, αστυνομικούς και γιατρούς,
πολλοί συστρατεύτηκαν στον αγώνα μας
για την Αποποινικοποίηση όλων των ουσιών.

Δείτε: http://www.bbc.com/news/uk-28028627
και τις φωτογραφίες στο

 http://www.flickr.com/photos/90322037@N05/sets/72157638043747894/

Εκ των Υστέρων να πω: κάποιες μικρές
πλην όμως απαραίτητες διορθώσεις
κρίθηκαν αναγκαίες ως προς το δεύτερο κομμάτι..
Ο φίλος που βοήθησε στη σύνταξη ειχε ταξίδι.. κι εγώ έπρεπε νωρίς το πρωί να πάω δουλειά

Καλό ξημέρωμα
Τα λέμε..

7 σχόλια:

  1. Αν πω κάτι θα ναι πολύ παράταιρο. Δε το πέρασα ποτέ αυτό το κατώφλι αυτοπροσώπως. Χτύπησε όμως την πόρτα φίλων. Φίλων που τρελάθηκαν από ουσίες. Ένας αυτοκτόνησε, άλλος έμεινε διανοητικά ανάπηρος, μια κοπέλα μόνο άντεξε, ξέκοψε και είναι καλά. Πάντα θα υπάρχουν τέτοιες μέρες για τα μάτια του κόσμου. Για να αλλάζουν οι επίσημοι χαιρετούρες και εμετικές κολακείες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι τουλάχιστον θλιβερό να χάνεις φίλους από ουσίες..Προσωπικά έχω χάσει σχεδόν όλους τους παιδικούς μου φίλους.. την παρέα που ξεκινήσαμε αυτον τον εφιάλτη, έχοντας αποκτήσει από πολλή νωρίς περιέργεια.. αποτέλεσμα μιας ναρκωκουλτούρας.. Κάπου στα 30 κατάλαβα ότι έχω πρόβλημα..

      Σ'ευχαριστώ για το πέρασμα

      Διαγραφή
    2. Το πρώτο είναι το χειρότερο, να χάνεις φίλους! Είχαμε θυμάμαι στο σχολείο μία πολύ δραστήρια βιολόγο που χωρίς να ανοίξει ούτε μύτη είχε σώσει πολλά παιδιά. Πώς; Μιας και είχαμε τρομερό πρόβλημα στο γυμνασιό μας, στα μέσα του 90 τοτε που ακόμα το θέμα ήταν μέρος μιας κουλτούρας. Της κουλτούρας της μαγκιάς. Χωρίς να θίξει ούτε ένα παιδί μας χώρισε όλο το σχολείο σε γκρουπάκια και μας πήγε σε μια σειρά εκπαιδευτικπών επισκέψεων στην ιατρική του ΑΠΘ. Μας πήγε στα νεκροτομεία και στα ψυγεία, μας έδειξε νεκρούς που τα σώματά τους ήταν στα αζήτητα. Από εκείνη τη φουρνία τα περισσότερα παιδιά λίγο πολύ ξέκοψαν. Αλλά πόσοι καθηγητές βλέπουν τους μαθητές σαν παιδιά τους; Καλά για την πολιτεία δεν κάνω λόγο γιατί το παραδάκι κινεί τα νήματα..

      Διαγραφή
  2. Tο σχολείο είναι ένας από τους πιο σημαντικούς σταθμούς στη ζωή μας και οι ημιμαθείς εκπαιδευτικοί που καθόριζαν το μέλλον μας και οι γονείς που είχαν ετοιμάσει τις "αποσκευές των ονείρων μας" υποδεικνύοντας έναν μονόδρομο που οδηγουσε σε αδιέξοδο. Την ευθύνη των γονέων θα την εκτιμήσουμε?

    ήσασταν τυχεροί..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μόνο τυχεροί; Η αγάπη που πείραμε από τους καθηγητές μας δε λέγεται. Αν αρχίσω να τους ονομάζω όλους έναν προς ένα θα κλαίω για 2 βδομάδες. Καλύψανε όλα τα κενά των γονιών μας τα οποία δυστυχώς για αρκετά παιδιά από εμάς ήταν αμέτρητα...

      Διαγραφή
  3. Τα ναρκωτικά είναι ένας ακήρυχτος πόλεμος... Οι μόνοι που προσπαθούν πραγματικά να αντισταθούν είναι ο άμαχος πληθυσμός... Καλό μήνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή