Κυριακή, 15 Ιουνίου 2014

Η ευτυχία




"Η κοπέλα περίμενε την ευτυχία
Εκείνη ήρθε επιτέλους και κάθησε στο κρεβάτι της με εμπιστοσύνη.
Είχε χρώμα χρυσοκίτρινο, 
σχεδόν ιαβανέζικο, μακρυά χέρια και δάκτυλα, 
πόδια δυνατά σαν τις κολώνες του παρθενώνα, πατούσες σαν εκείνες του Άτλαντα.

Ρωτούσε και ρωτούσε, ρωτούσε και ξαναρωτούσε

«Είσαι αλήθεια; Είσαι στ΄αλήθεια η ευτυχία; 
Είσαι όντως εκείνο το πολυπόθητο;»

«Θα σου γράψω αύριο αν είμαι η δεν είμαι και θα κρίνεις μόνη σου»



Την άλλη μέρα βρήκε ένα σημείωμα στο κρεβάτι της

«Αντίο και εις το μη επανιδείν»

Ναι. 

ΗΤΑΝ όντως η ευτυχία, πραγματική και αληθινή"

Από ανάρτηση της Anas στο face.. το blog της Ana zoumani



Σχόλια

Η ζωή δεν είναι τίποτα άλλο από μια επανάληψη με στιγμές ευτυχίας και δυστυχίας! πιο πολλές στιγμές δυστυχίας φυσικά, σε αυτό τον κόσμο! ψάχνουμε την ευτυχία και αποφεύγουμε την δυστυχία...άλλα δεν είμαστε ποτέ ευτυχισμένοι για καιρό! ψάχνουμε συνέχεια την ευτυχία, το θέμα είναι όμως να μπορούμε να την καταλάβουμε όταν την έχουμε και να την ζήσουμε!


Η"πραγματική και αληθινή" έρχεται μόνο μια φορά και όποιος την πιάσει, την έπιασε.
 Και έτσι το "ΗΤΑΝ" γράφτηκε μεγάλο.


Πολλοί την καταλαβαίνουμε αφού την έχουμε χάσει και υποφέρουμε γι αυτό


χωρίς να θέλω να υποβιβάσω τις ελάχιστες εως μια λαμπρές στιγμές της ζωής ενός ανθρώπου, μήπως αυτή την μια και μοναδική αληθινή ευτυχία έψαχνε η πρωταγωνιστρια του διηγήματος και τελικά την έχασε χωρις να το καταλάβει? μήπως έχουμε μέσα μας μια εξιδανικευμενη εικόνα της ευτυχίας που ποτέ δεν μπορούμε να πιάσουμε και γι αυτό είμαστε μόνιμα δυστυχισμένοι?


ναι θα μπορούσε βάση του διηγήματος όπως και στην πραγματική ζωή..

Η ευαισθησία του άντρα.
Ο άντρας έχει την ουράνια δύναμη να υποφέρει,
 η γυναίκα τη γήινη αδυναμία να ψάχνει την ευτυχία.

Δίχως να θέλω να δημιουργήσω στερεότυπο.
Ίσως ναι, ίσως όχι.
Αυτή η "γήινη αδυναμία" να ψάχνει είναι η δικιά της δύναμη.
Το είπε ο άντρας μου κάποτε.
Εσείς θα κρίνετε από τις εμπειρίες σας.


ΥΓ. τα παραπάνω σχόλια ήταν μέρη από συζήτηση μας σε κοινωνικό δίκτυο με αφορμή ενός κειμένου της Anas Zumani...

ΥΓ. την προηγούμενη ανάρτηση για κάποιο λόγο την έσβησα και ζητάω συγνώμη για το περιεχόμενο της, έβγαζε έναν  υπέρμετρο εγωισμό μια άλλης εποχής..
κάτι που δεν ισχύει τώρα

Κακίες..

3 σχόλια:

  1. οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είμαστε ικανοποιημένοι με αυτά που έχουμε με αυτά που ζούμε και πάντα γυρεύουμε κάτι άλλο από αυτά...
    η ευτυχία δεν είναι κάτι το άπιαστο και όλα ξεκινάνε από εμάς τους ίδιους...
    αν είμαστε γεμάτοι από εμάς και τα έχουμε βρει με τον εαυτό μας τότε θα δούμε ότι οι στιγμές ευτυχίας είναι περισσότερες και θα τις εκτιμήσουμε κιόλας...
    όταν σταματήσουμε να προσδοκούμε και να περιμένουμε θα έχουμε τα πάντα...
    βέβαια στο να τα λέω είναι εύκολο στην πράξη είναι το θέμα...
    καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ξέρεις πως είναι να ξοδευεις χρόνο με λάθος ανθρώπους? να λές ψέματα στον εαυτό σου? να βάζεις τις δικές σου ανάγκες σε δεύτερη μοίρα ικανοποιώντας λάθος άνθρωπο?

      Διαγραφή
  2. σε καταλαβαίνω έτσι χάνεις τον κόσμο σου, την γη κάτω από τα πόδια σου....
    καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή