Κυριακή, 3 Αυγούστου 2014

Ο χειμώνας έχει έρθει πολύ νωρίς..

Ξύπνησα νωρίς σήμερα το πρωί.
    Προσπαθώντας σκληρά για να κρύψω τη μελαγχολία μου.
        Βλέπω τον ήλιο έξω να λάμπει φωτεινός 
             και ακόμα αισθάνομαι κρύο.
                  Κοίταξα γύρω μου για να πάρω κάποια βοήθεια.
                       Τίποτα, κανείς, μόνο το παρελθόν ως οράματα.

Οράματα μιας ζωής φευγαλέας 
   σαν αδέσποτες μνήμες
      από σκέψεις του παρελθόντος           

         γεμάτες εικόνες σε σύγχυση
           που βρέθηκαν στους μεγάλους 
              διαδρόμους του χρόνου.

Ο ίδιος ο χρόνος έχει σταματήσει να κυλά αντανακλώντας
     επαναλαμβανόμενες αναμνήσεις σε διάσπαρτα όνειρα.
        Μια μυστικιστική αίσθηση της πραγματικότητας
            με ανεκπλήρωτα όνειρα και υποσχέσεις.
                αντιμέτωπα με το παρελθόν μου παρασυρμένα
                    άσκοπα σε καιρούς απελπισίας..

Τα μάτια μου αναζητούν οράματα σε περιόδους έλλειψης.
    Το βλέμμα ψάχνει ατέλειωτα μέσα στη μαυρίλα που το περιβάλλει.         
        Δεν μπορούν να δουν το φως.
          Τα αυτιά ψάχνουν για οικείους ήχους σε περιόδους σιωπής.
             Η καρδιά ματώνει ήσυχα σε περιόδους μοναξιάς.

Το μυαλό μου φωνάζει απεγνωσμένα σε περιόδους
    μοναξιάς και σε καιρούς απελπισίας.
        Θέτοντας έντονα ερωτήματα που απαιτούν απαντήσεις...
            Ωστόσο, μου διαφεύγουν με κάποιο τρόπο.
Σύγχυση
Άγχος                 Ψεύτικες επισκέψεις του μυαλού                           
Θυμός                     σε δωμάτιο έκτακτης ανάγκης.
Πόνος                           Μια αυτοσχέδια κόλαση 
Απελπισία                           είναι το περιεχόμενο   
                 



Η μέρα μικραίνει..
   δε μπορεί να διώξει το σκοτάδι που με περιβάλλει
      Περιπλανώμενος μες στο σκοτάδι
         ψηλαφώντας μια αναλαμπή ελπίδας.
            Αντλώ από εσάς μια εσωτερική δύναμη
               Κρατώ τις αμφιβολίες μακριά
                  κι όλες τις λύπες μου τις κάνει να πνίγονται

                        Ο χειμώνας φέτος έχει έρθει πολύ νωρίς..
                                                                        
                                                                                 morfeas

7 σχόλια:

  1. εύχομαι κάποια στιγμή η αναλαμπή ελπίδας να έρθει και να φύγει ο χειμώνας...
    καλά κάνεις και συνεχίζεις το blog...
    καλό μήνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. περασα να ευχηθω καλη εβδομαδα!
    να εισαι καλα φιλε μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλη επιστροφη,να πω καλη εβδομαδα & καλο μηνα,θα εγραφα νωριτερα αλλα δεν προλαβα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πολύ χάρηκα που ανέβασες ανάρτηση. Μπορεί να μην είσαι στα πάνω σου (κανείς μας δεν είναι με τόσα που ζούμε και βλέπουμε) αλλά είσαι εδώ και όλοι είμαστε εδώ. Κι αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα να είμαστε εδώ και να αντέχουμε. Την συνταγή μου για τη στεναχώρια Μορφέα την ξέρεις, καφεδάκι με παρέα για να πάνε τα φαρμάκια κάτω. Μόνο στην συντροφιά βρίσκουμε παρηγοριά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Για πες μας τα νεα σου?Ηρθε η ανοιξη;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα σου πω όταν φύγει ο χειμώνας
      έχω πολύ δρόμο ακόμα..

      Διαγραφή