Κυριακή, 14 Σεπτεμβρίου 2014

Θολά φεγγάρια


Ανοίγω τα μάτια και βλέπω το σκοτάδι
   όχι ότι περίμενα κάτι άλλο
      όχι ότι με νοιάζει.
         Το φεγγάρι είναι δυσδιάκριτο 
            μέσα απ των συννέφων τη ρωγμή.

Ζώντας μες στην ψευδαίσθηση ενός παρελθόντος

   σε μια μοναχική ζωή που ποτέ δε τελειώνει.
      Μια μυστικιστική αίσθηση της πραγματικότητας. 

Τριγύρω ηχούν σειρήνες και ουρλιαχτά θανάτου 

   μέσα από χορωδίες αγγέλων
      γλυκές σαν μελωδίες έκστασης σε ιερή διάλεκτο.
         Τραγουδούν το κύκνειο άσμα τους. 
            Υπάρχει τέλος σε αυτή τη μοναξιά;

Μια μοναξιά ακατέργαστη πληγή ανοιχτή 

   να ουρλιάζει αντηχώντας 
      μέσω ενός βασανισμένου νου που
         το μόνο που θα απομείνει 
            είναι ο σκελετός του 
               αγωνιστικού πνεύματος του.

Συλλαμβάνω από την τρέλα την ελπίδα 

   πριν πετάξει μακριά πέρα απ το λυκόφως
      έχουμε χάσει ο ένας τον άλλο στο σκοτάδι
         των θολών φεγγαριών..

Καθώς η βροχή πέφτει από τα σύννεφα 

   σαν δάκρυα κάποιου θεού
      πριν το τελευταίο φύλλο απ τα δέντρα πέσει 
         στη θυελλώδη νύχτα του Φθινόπωρου,
            ένας κρύο άνεμος ψιθυρίζει το όνομά της..


κι εγώ να λοξοτομώ τις λέξεις  υπομονετικά 

στην αναμονή που πλανάται ακόμη στο μυαλό μου
Αναμονή για την αθάνατη αγάπη

Θα σ 'αγαπώ μέχρι το πικρό τέλος

                                              morfeas



5 σχόλια:

  1. ωωωω πολύ πολύ ωραίο ρε συ!!! Εγώ όμως θα σου στείλω λίγη θετική ενέργεια γιατί η Κυριακή είναι πάντα Κυριακή!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ'ευχαριστώ Χριστίνα..
      ότι κι αν πάω να γράψω..
      γύρω απ τη μοναξιά μου βγαίνει..

      Διαγραφή
  2. Όποιος είναι ευχαριστημένος από τη μοναξιά είναι άγριο θηρίο, ή Θεός. Συγκινητικά τα γραφόμενά σου, χίλιες εικόνες και άλλα τόσα συναισθήματα στις λέξεις σου. Ωστόσο, θέλω να ελπίζω πως για ΄σένα υπερισχύει στο τέλος αυτό: "Συλλαμβάνω από την τρέλα την ελπίδα...", επειδή όσο υπάρχει η ελπίδα, τίποτα δεν έχει χαθεί. Ναι?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Υπέροχη απόδοση της μοναξιάς και της αγάπης που ελπίζει για κάτι καλύτερο!
    Καλή μας εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τα συναισθήματα εναλάσσονται μέσα σε ένα θολό σκηνικό που η μοναξιά προδίδει απογοήτευση και πόνο..η ποίηση συγκλονιστική με τα στοιχεία της φύσης να συνθέτουν μαγευτικούς στίχους κι ενα επίλογο που επισφραγίζει τον ψυχισμό που ζητά τη λύτρωση.απο τη μοναξιά ίσως ή μιας αγάπης όχι απαραίτητα δικής σου αλλά μιας ψευδαίσθησης..υπέροχο!!!να είσαι καλά φίλε μου!υ.γ.ευχαριστώ για το πέρασμα και το σχολιασμό..με συγκίνησες με όσα μου έγραψες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή