Δευτέρα, 2 Φεβρουαρίου 2015

Τι δόλια εποχή..




Σέρνοντας ένα κουβάρι χάδια ψεύτικα,  
σε πρόστυχο σακί έφυγες με έναν πάταγο στην παγωνιά αγέρωχη,
αγέλαστη πάντοτε αδυσώπητη, λαίμαργη, σαρκαστική…
Φεύγοντας ποδοπάτησες  πεσμένα λόγια αδύναμα..
γερμένα όνειρα.., υποσχέσεις άψυχες,
όμως δεν ξέχασες μαζί θρυμμάτισες 
και το δικό μου αναίσθητο κορμί,
που ήταν ριγμένο εκεί, χωρίς καμία ενοχή…
Το μόνο που άφησε η λεπίδα σου απ΄ αυτό 
λίγες σταγόνες αίμα 
και μια ζαρωμένη καρδιά που όμως ακόμα,  
δεν είχε πάψει να χτυπά…
Ένα μειδίαμα υπεροχής που πάγωσε 
κι αυτό ήταν το χειροκρότημα σου για όλο το κακό…
Και έτσι χωρίς αναστολή, 
έπλασες γρήγορα σχέδια για μια φτιασιδωμένη νέα αρχή,
απατηλή κι αυτή…
Αδιαφορώντας πως ότι κι αν είπες πως αγάπησες 
δεν το είχες πια μαζί,
έμεινε αφημένο, 
σκορπισμένο και ρήμαζε  πίσω σου άπνοο, 
αργά,  χωρίς ψυχή….
Γιατί κομμάτια ήμουν πια κι εσύ  τα΄ βλεπες πεσμένα 
άλλο εδώ κι άλλο εκεί..

τι δόλια εποχή…

Με ένα χαμόγελο προσπέρασες αδιάφορα 
    φτιάχνοντας πάλι λόγια ψεύτικα,  
         μες τη σιωπή στον άνεμο  ψιθύρισες,
               κάποιοι ανόητοι,είναι αναπόφευκτο,
                     θα τ΄ αγαπήσουν ξανά παράφορα… 



Εγώ τα εμπόδια τα έβλεπα σαν πρόκληση,,
αυτή ειναι η διαφορά μας.
Είμαι σε μια ηληκία που η απόσταση 
Δε μου είναι εμπόδιο,
αρκει να με έκανες να θέλω..
Κι με έκανες..
Στο κάτω κάτω
δεν ήρθα να κλέψω την καρδιά σου
τη δικιά μου ήρθα να σου χαρίσω

κι εμένα τι με ήθελες είπαμε?

    ααα δεν είπαμε.. 
        αφήσαμε να εννοηθεί 
            να περνάει η ώρα 
                να μη πλήτεις 
                                                   
                                          κάποιος κάποτε..

Εγώ ηθελα εσένα..
εσύ ήθελες ΚΑΙ εμένα..

9 σχόλια:

  1. ενα υπεροχο υπαρξιακο ποιημα θα πω!
    σα να ανασυγκροτηθηκα μεσα μου νοιωθω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν δε αντικατώπτριζε μια αλήθεια..
      ναι θα ήταν υπέροχο

      Διαγραφή
  2. Πόσο αληθινό και πόσες φορές δεν έχει συμβεί...
    Κι όσο και να μαζεύουμε εμπειρίες, πάντα θα αναρωτιόμαστε γιατί, αφού μόνο να χαρίσουμε θέλαμε κι όχι να κλέψουμε... Σπαραχτικό γιατί...
    Καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Από εμπειρίες.. δε μπορώ να πω ότι είμαι κι έμπειρος..
      αλλά για φαντάσου να μας ζητήσουν και τα ρέστα..

      Μα τόση κοροϊδία!

      Διαγραφή
  3. Γιωργο με εναν χαμόγελο και θεληση όλα θα παρουν το σωστο δρομο!
    Καλό ξημέρωμα
    Καλό μήνα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αριάδνη μακάρι να ήταν τόσο εύκολο,δυστυχώς..
      όπως είχα γράψει παλιότερα,ήμουν σε χειμερία νάρκη..

      Διαγραφή
  4. Εντυπωσιακό..και πολύ πικρό!!... στάζει πόνο...

    Εύχομαι όλα να πάνε καλά...μια σχέση που πληγώνει... δεν είναι το καλύτερο για κάποιον... δυστυχώς... αλλά.. αυτά έχει η ζωή!!!
    Εύχομαι.. όλα καλά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Εγώ θα'λεγα στάζει αίμα.
    Πέρα για πέρα αληθινή πονεμένη κατάθεση ψυχής.
    Πόσο πόνο μπορούν να μας δώσουν ανθρωποι που αγαπάμε που καταθέτουμε την ψυχή μας στα χέρια τους.


    Καλώς σε βρήκα υπέροχος χώρος
    και το μουσικό χαλί σου
    μοναδικό!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Kαλημέρα! Μπαινοβγαίνεις όμως και στις ψυχές των ανθρώπων και ξέρεις να τις αγγίζεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή