Παρασκευή, 6 Φεβρουαρίου 2015

Ονείρων ξεθώριασμα

Αν τα όνειρα είναι αναμνήσεις
Και οι μνήμες είναι τα όνειρα 
Τότε πού είναι η πραγματικότητα 
που ψάχνω?
Από ό, τι φαίνεται 
είναι σαν να μη καταλαβαίνω τίποτα
Και αυτός που δεν καταλαβαίνει τίποτε 
δεν ξέρει τίποτα

Αυτό το ξεθώριασμα  όνειρων

    και έτσι είναι οι αναμνήσεις μου
         Θα συνεχίσω να προσπαθω να παρατάσω 
               τα κομμάτια επάνω μου
                   Αλλά, έχω φτάσει μαραζωμένος στη άβυσο

Για άλλη μια φορά δε καταλαβαίνω τίποτα

Και αυτός που δεν καταλαβαίνει..

Τα όνειρά μου είναι τώρα θολά.

     Και έτσι είναι κι οι αναμνήσεις μου
          Προσπαθώ να θυμηθώ τι έχω κάνει
               Αλλά όλα αυτά είναι απλώς μια θαμπάδα 
                    Και πάλι τίποτε δεν καταλαβαίνω..

Αυτά τα όνειρα πλησιάζουν στο τέλος τους 

     Και έτσι είναι οι αναμνήσεις μου
          Το φως είναι το ξεθώριασμα
               Και το σκοτάδι αρχίζει να με πνίγει
                    Δεν καταλαβαίνω τίποτα..

Τα όνειρά μου έχουν επιτέλους τελείωσει

    Κι οι αναμνήσεις μου.. 
         έχουν όλα εξασθένισει
              Τελικά καταλαβαίνω τι δεν μπορούσα να δω 
                   Αυτές οι μνήμες και τα όνειρα 
                        δεν ήταν ποτέ πραγματικά 
                             Δεν ήταν για μένα 

Τελικά καταλαβαίνω ότι αυτά 

    τα όνειρα και οι αναμνήσεις.. 
         δεν ήταν για μένα
              δεν είναι το ξεθώριασμα μακριά,
                   το ξεθώριασμα σε αυτή τη σκοτεινή άβυσσο
                        που βυθίζομαι αργά. 
                             Για να καταλάβω ότι ποτέ 
                                  δεν υπάρξαν πραγματικά 
                                       Για να συνειδητοποιήσω ότι 
                                            ένα όνειρο ξεθώριασε και τη μνήμη 
                                                 Γνωρίζω πως όλα όσα ήξερα, 
                                                      θα φύγουν σύντομα   

Τώρα καταλαβαίνω..

7 σχόλια:

  1. Πωπω... Αυτή η στιγμή της συνειδητοποίησης της αλήθειας, πρέπει να είναι πολλή ιδιαίτερη και πολλή δυνατή...
    Ελπίζω όλα τα ξεθωριάσματα να είναι από επιλογή πλέον...
    Καλό Σαββατοκύρικο, Μορφέα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. απιθανο ποιημα! τι να πω! εξαιρετικος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Great work!!! thank you so much for your visit!!! I follow you!!!
    Have a wonderful weekend!!!:)))

    Besos, desde España, Marcela♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. μορφέας.. μου άρεσε πολυ!!!
    ευχομαι να ταπραγματοποιήσεις όλα τα όνειρά σου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ερχονται και παρερχονται
    μα με αλλα "χρωματα"
    Προτεινω: μεινε ατρομητος,
    απλα παιχνιδιζουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αυτή η ώρα του ξεθωριάσματος, αυτές οι μέρες τους ξεθωριάσματος... τόσο δύσκολες... κι έτσι όπως τις έγραψες!
    Εγώ πάντα έχω καβάτζα μια ανάμνηση παιδική, από πείσμα της δεν ξεθωριάζει! Και λέω, τίποτα δεν θέλω, μόνο έτσι να νιώσω, όπως τότε και το βάζω σκοπό...
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πώπω και πόσο δένει με τη μουσική!!! Πάμε για καινούρια όνειρα λοιπόν!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή