Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2015

Τι κι αν σιώπησες;

Λέξεις γραμμένες απάνω σου
με τα μάτια μου.
Ότι ένιωσα, ότι πόθησα,
ότι αισθάνθηκα
μ' ένα βλέμμα σου
το σφράγισες μέσα μου.

Τι κι αν σιώπησες?

Αόρατες σκιές
κλεμμένα όνειρα
άυπνες νύχτες
χωρίς αστροφεγγιά

Φεγγάρι από ρωγμές
συννεφιασμένων πέπλων
συνοδευει τις σκεψειςμου
πλημμυρίζοντας  μνημες 

Τι κι αν σιώπησες?

Στον ηχο της σιωπής σου
ανησύχησα και περπάτησα 
μόνος στα στενά δρομάκια 
των ονείρων μου..

..Οι άνεμοι ουρλιάζουν
τα σύννεφα κλαίνε
ο ήλιος έπεσε
          κι
τις πιο σκοτεινές ώρες

9 σχόλια:

  1. Αυτές οι ρωγμές στο φεγγάρι δύσκολα παλεύονται!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αχ, αυτές οι σκοτεινές ώρες.... Πόσες μνήμες μπορούν να φανερώσουν...
    Για μία ακόμη φορά, συνειδητοποιώ πόσο όμορφα γράφεις!
    Καλή σου μέρα, Μορφέα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Υπέροχο φίλε μου.
    Σας θαυμάζω όσους μπορείτε να αποτυπώσετε τόσο έντονα τα συναισθήματά σας με αυτή τη μορφή και μου δίνετε πολύ έμπνευση.
    Μερικές φορές οι σιωπές φωνάζουν!
    Την καλημέρα μου και από εδώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλημέρα Μορφέα! Όμορφα λόγια τυπωμένα για ακόμα μια φορά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. πολύ όμορφο... σου εύχομαι τα καλύτερα, φίλε!!! και να γράφεις έτσι όμορφα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Γιατί σε θλίβει ακόμα αυτή η γαμημένη πραγματικότητα φίλε μου;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν και ούτε πρόκειται...είμαστε μαριονέτες στα χέρια λίγων και οι περισσότεροι ούτε που το καταλαβαίνουμε...μας έχουν απασχολημένους βλέπεις με το να χαζεύουμεμε στο fb και tw και διάφορα άλλα σαν αυτά, όλη μέρα...
    Υπέροχα λόγια για άλλη μια φορά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή