Κυριακή, 21 Ιουνίου 2015

Bullying:Ενα τοξικό εργασιακό περιβάλλον

Η στιγμή που δε θα βρίσκεις το δίκιο σου,
που θα προσπαθήσουν να σου την πέσουν όλοι
συκοφαντοντας και μειώνοντας σε σαν ατομο
με προσβλητικά λόγια
και που όμως δε θα σε νοιάζει και καθόλου
να το βρεις,η εστω καποιας ανταπάντησης 
είναι η πιο απελευθερωτική στιγμή απ' όλες!

Αλλα όταν με πνίγει το δίκιο, και δε μπορώ να το αποδείξω, 
κλαίω, παραμιλάω, καπνίζω και πίνω..

Θα θυμάστε φανταζομαι,ένα post πέρσι το Σεπτέμβριο με τίτλο: Ενα τοξικό εργασιακό περιβάλλον.. 
οπου μεταξυ άλλων έγραφα: "Εδώ και χρονια καλλιεργείται ένα αρνητικό κλίμα απέναντι μου
στη δουλειά από κάποια άτομα που κατέχουν θέση υσχίως,κάνοντας κατάχρηση εξουσίας με αποτέλεσμα η ψυχολογία μου να έχει πιάσει τόσο πάτο..."

Αυτο συμβαίνει πολλά χρόνια(7-8) τώρα,κι απ τις πρώτες μερες(!),
κατα καιρούς σταματάνε κάνοντας μου και καλα τον "φίλο"
με γλοιώδη "ευγένεια",και ξανά μανά τα ίδια.
Υπάρχει μια κλίκα η οποια αποτελείτε μεταξύ άλλων απο δυο υπεύθυνους γραμμής παραγωγής κι εναν ηλεκτρολόγο βάρδιας,οι οποίοι εκμεταλευονται την εξουσία που εχουν, προκειμένου να μου σπασουν τα νευρα δημιουργησουν εντυπώσεις εις βαρος μου λέγοντας συχνά πυκνά προσβλητικά λόγια..
Εμφανίζουν τον χαρακτήρα "Δόκτωρ Τζέκυλ και μίστερ Χάιντ".
Ο Τζέκυλ (ο καλός)  ενώ ο Χάιντ (ο κακός)
Ειναι πολυ πειστικοί ψεύτες.
ειδικα ο ενας απο αυτούς..
Φανης Π.αλλάζει τα λεγόμενά του ανάλογα με τις καταστάσεις και τα άτομα που παρευρίσκονται
Γοητευτικός σε άτομα από τα οποία θέλει να "πάρει" κάτι. Δύσκολα πιστεύει κανείς ότι το άτομο αυτό "βράζει" από μίσος, εκδικητικότητα και περιφρόνηση απεναντι μου
Είναι διαχειριστικός στη συμπεριφορά του, ψυχολογεί τους άλλους, καταλαβαίνει τις ανάγκες τους και ξέρει πώς να φερθεί όταν θέλει να πετύχει κάτι.
"Δηλητηριάζει" με πολλούς αδιόρατους τρόπους (υποτίμηση ικανοτήτων, υπονόμευση έργου, "χαριτωμένο κουτσομπολιό", "τυχαία σχόλια" μπροστά σε τρίτους,
έτσι ώστε να μην μπορω να αμυνθω.
Προσφατα (17/06) με προκλητική συμπεριφορά στο διάλειμμα λέγοντας άκρως προσβλητικά λογια: "καποτε γαμουσες κι εδερνες εδω(!) τωρα εισαι για να σε γαμανε ολοι" και "εγω δε θα σε περιμένω έξω απο την πύλη για να σε δείρω..αλλα θα σου κατεβάσω τα παντελόνια και θα σε γαμήσω"
περιμένοντας απο εμενα να αντιμιλήσω ωστε να προκληθεί επεισόδιο.. με αποτέλεσμα να με διώξουν απ την δουλεια,
"ειτε υπάρχεις ειτε δεν υπάρχεις στη δουλεια, το ιδιο κάνει",
να μου λεει
Αυτα παρουσία συναδέλφου

Βασίλης Ν. Συνεχείς φωνες (και σε όλους)κι αδικαιολογητες παρατηρήσεις,
μπροστα σε άλλους συναδέλφους
σχεδον καθημερινά(όποτε είμαστε μαζί στη βάρδια) 19/6 και μετα απο αρκετες αδικαιολογιτες παρατηρήσεις να βαζω να χτυπάω την καρτα και να φευγω γιατι δεν ηθελα να με δουν που εβαλα τα κλάματα,με βλεπει ο προισταμενος του ΚΕ.Λ.(κεντρου ελενχου) κι εγω να μη μπορω να μιλήσω..
Προ μηνων ο γιος του Σωτήρης Ν. κάνοντας οπισθεν μου ρίχνει
τη μηχανη κατω παρουσία αλλων συναδελφων..
δεν ειπα τιποτα.
Σε διάστημα 2 εβδομάδων τρεις φορες τρύπια λαστιχα!

Πιο συγκεκριμένα και κατ καιρους γίνομαι αποδέκτης:
Λεκτικών υπαινιγμών με σκοπό να με εκφοβίσουν
Εύρεση λαθών σε οτιδήποτε.(!)
Έμμεσες απειλές 
Σταθερό και δηκτικό κουτσομπολιό για ασήμαντα θέματα σχετικά 
με τις συνήθειες και το χαρακτήρα μου
Υπερβολικός ελεγχος σε οτιδήποτε κι αν κάνω
Ταπεινωτικά σχόλια, φωνές και παρατηρήσεις 
μπροστά σε άλλους συναδέλφους.

Το 2012 χάνω την συντροφο μου ως δια μαγειας και για ενα μεγαλο χρονικό διάστημα σταμάτησαν ξαφνικά όλα κατι που δε το περίμενα και μου έκανε εντύπωση,λιγους μηνες αργοτερα παρουσια εργατών βάρδιας, υπεύθυνος γραμμής βρίσκει κάποια γατακια κι ενω να ξερει ότι τα αγαπαω να παίρνει ψαλιδι τα σφαζει (και)μπροστα μου δείχνοντας μου τις παλλόμενες καρδιες!
Παω πρεσα σιδηρούχων.. γυρνώντας στο πόστο μου να βλέπω καρφωμένο πανω σε πιρούνι κεφαλι απο μωρό γατακι..
ανέφερα κατι για φιλοζωική εταιρεία..
Αρχισε τις απειλες..
Κάποιοι υπεύθυνοι γραμμής..
παιρνοντας εν ωρας εργασίας κανα δίωρο υπνακο
κι ερχόμενοι στο πόστο τους να μου βαζουν "χοντρό χερι"
ότι και καλά είμαι ξενύχτης,
θα παίσω πανω στην ταινια.. και θα βρουν τον μπελά τους.

Ειναι πολλά και δε ξέρω τι απ αυτα που συμβαίνουν να γράψω..
Γίνεται ενας ψυχολογικός πόλεμος που πιστέψτε με
δε ξέρω τον λογο.
Ποτε δεν εχω ασχοληθεί το τι κάνουν οι άλλοι..
κι ουτε με ενδιαφέρει το αν δουλευουν..
(κάποιοι ανάλογα το γλύψιμο και το πολιτικό μεσω που εχουν)
Λογο του οτι ειχα για χρονια ιστοριες με ναρκωτικα..
(κλικ εδω μα κυρίως εδω
οπου εξηγώ το πως και το γιατι) ολλα αυτα επρεπε να τα ανεχομουν για χρονια σε μια προσπάθεια να "καθαρίσω".
ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑ!

Σας προτείνω επισεις να ριξετε μια ματια σε ενα post μου ερευνα,
με τιτλο Η Ηρωίνη ωστε να ξερετε κάποια πράγματα,
όχι απο κάποιον "ειδικο"αλλά ενος πρώην χρήστη.

Αποτέλεσμα η εργασιακή καταθλιψη να μου μετατραπεί σε μείζων κατάθλιψή και με προτροπή γιατρού να παιρνω αντικαταθλιπτικα,που κατάφερα να σταματήσω οταν αποφάσισα να φύγω απ τη δουλεια για τους παραπάνω λόγους λέγοντας το μάλιστα χωρίς να αναφέρω τον πραγματικό λογο,για να μη τους δώσω την χαρα της ικανοποίησης..(τραβώντας μεγάλη ταλαιπωρια μεχρι να περάσουν τα συμπτώματα στέρησης,κράμπες, στα πέλματα ποδιών κυρίως
και αυπνιες)
Για καποιο λογω αυτο δε κατέστη δυνατόν στην ημερομηνία που ειχα πει με αποτέλεσμα να λυσάξουν..

Μπορει να αναρωτηθεί κάποιος:
Μα καλά δεν υπαρχει κάποιος ιεραρχικά ανώτερος να απευθυνθείς;
εν συντομία ειναι: ο λόγος μου απέναντι στον δικο τους..
Καταλαβαίνετε τι θέλω να πω.
Κάποιες φορές έχω κάνει προσπάθεια αλλα δε μου αφήνουν περιθώριο να αντικρούσω τις κατηγορίες..
Λέγοντας :"λες εμεις να μη ξέρουμε τι συμβαίνει;"
Πραγματι ξερουν τι συμβαινει..
οτι τους μεταφέρουν..(αυτο που θέλουν ν ακούσουν)
Να μην αναφερω τους κατα συρροή ρουφιάνους που μεταξύ άλλων δουλεια τους ειναι να επιβεβαιώνουν τους υπεύθυνους..
Εξάλλου έχουν στενές σχέσεις,ακομη και συγγενικές με τους υπεύθυνους προσωπικού του εργοστασίου και επηρεάζουν τη λήψη αποφάσεων σχετικά με το προσωπικό
Η αληθεια ειναι οτι υπάρχουν ιεραρχικά ανώτεροι τους,που με εχουν βοηθήσει που παρολο τις ανυπόστατες κατηγοριες..
με κρατανε στη δουλεια..
Συγκεκριμένα ο διευθυντής του εργοστασίου,
που πραγματικά του ειμαι ευγνώμων,
οχι για λογους επιβίωσης,αλλα λογο της εργασιοθεραπείας
που μου πρόσφερε,
κι εχω καταφέρει να είμαι "καθαρός.."πολλά χρόνια τώρα
ξεπερνώντας ένα πρόβλημα πολλών ετων
Αυτο το οφείλω κυρίως στον κύριο Κ. Π.
Για δικούς μου λογους δεν τον εχω "ενοχλήσει"
ενημερώνοντας τον,
κάτι που θα κάνω φεύγοντας.

Ξερω πως παρακολουθουν τα προφίλ μου ακόμα κι εδω μέσα,κι αναλόγως αν αρέσει η οχι το τι γραφω... κατι που εχω παρατηρήσει οπως και τις ωρες που συνηθως μπαίνουν(5 με 6 πμ.)
Καποιους συναδέλφους τους ειχα προσθέσει στο f/b φοβήθηκαν  μη τους συνδέσουν  και πουν πως έχουν τις ίδιες αντιλήψεις με μενα και με διέγραψαν(!)
κι ενας που παραμένει με  ΄΄κάρφωνει'' κι οπως μου ειπε μια φιλη
"πάντα υπογείως δουλεύουν αυτοί που θέλουν να κάνουν κακό"

Συναδελφοι πολλες φορες φοβούνται να μου μιλήσουν
μπροστα τους!

Θέλουν όμως να είναι αρεστοί στους άλλους και να τους αγαπούν!
Γι' αυτό συχνά η επιθετικότητά τους είναι συγκαλυμμένη
και όχι άμεση.
Νομίζουν ότι είναι πολύ αξιόλογοι και δικαιολογούν τη συμπεριφορά τους
ως απαραίτητη για την απόδοση των εργαζόμενων(!)
(ο ενας εξ αυτων)

Καλύπτονται ομως σιωπηρά από τους υπεύθυνους προσωπικου  του εργοστασίου και ενθαρρύνονται από το κλίμα ανασφάλειας που καλλιεργείται στους εργαζόμενους.

Ολοι τους είναι βαμπίρ που τρέφονται από τη θλίψη του άλλου....


Καποια στιγμή θα κάνω μια μικρή αναδρομή αλλα
προς το παρόν να πω:
Δουλευω σαν ενοικιαζόμενος εργάτης στη ΔΕΔΙΣΑ Χανιων σε εργοστάσιο ανακύκλωσης κι αν έκανα υπομονή τοσα χρόνια, ηταν λογω της εργασιοθεραπειας που μου πρόσφερε, λόγο ενος προβλήματος που τωρα πια δεν υφίσταται.
Λογω των παραπάνω θα γυρίσω στους δικούς μου στην Αθηνα.
Οι μονοι συγγενείς που εχω εδώ απο το σόι της μανας μου, βρίσκονται στην αλλη ακρη του νησιού και για δικους μου λογους δε θέλω επαφες..
αντί υπογραφής 
ΥΓ. ψέματα σύντεκνοι??

Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2015

Παγιδευμένος στο άπειρο

Έχω βαρεθεί κι ο κόσμος μου σιγά-σιγά καταρρέει
το μόνο που βλέπω είναι μια αντανάκλαση του
Είμαι η αύρα μιας χαμένης ψυχής,
δημιουργία μιας σκοτεινής φαντασίας

Σκιά ενός κλειστοφοβικού μυαλού
σε στοιχειωμένα  οράματα,                                  
δίνοντας μου αναμνήσεις, 
από ευτυχισμένες μέρες.

Ημουν ο φωτεινός ήλιος, 

τώρα παγωμένο φεγγάρι.
Η απομακρυσμένη κοιλάδα της ζωής μου 
ήταν στοιχειωμένη από απρόσωπες σκιές.
Πρόθυμα ένοχες.

Έχασα τα απομεινάρια της ξεγνοιασιάς μου 

συντετριμμένος στον κήπο της θλίψης 
παγιδευμένος στο άπειρο

Χλωμό το φως της ελπίδας

Τα μάτια μου δεν έχουν πια δάκρυα 
και το αίμα μου επιθυμεί να τρέξει ελεύθερο. 
Θρήνων κηδείας φτάνει στα αυτιά μου.
Ορατόριο απο μακρινές ηχώ

Σκλαβωμένος από τον εαυτό μου, 
στη φυλακή της ζωή μου 

Επιτρέψτε μου χορταριάσω 

τη γη με το αίμα μου,
να σβήνουν πάνω μου βροχές

Ως έκπτωτος άγγελος 

απελευθερώνω την ψυχή μου 
και στο τέλος τη μετάνοια μου.

Σώστε με από την αιτιοκρατία