Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2015

Ο παραλογισμός των αναμνήσεων


















Μια πολύ μακρινή ανάμνηση

ενα όνειρο στο μυαλό μου
ενα χαμόγελο στα χείλη μου
κι η σιωπή με αγκάλιασε
σαν φύλλο στον άνεμο

Σαν κραυγή του ανέμου,
σε αποστολή μηνυμάτων αγάπης
υπο το φως των φεγγαριών

Ψιθυριστή φωνή φωνάζει το όνομά μου
προσφεροντας χείλη σε άγγιγμα αφής
μεσα απο χάδια απαλα και ζεστά
Απολαυστικά μεγαλειώδη

Δοκιμάζοντας τα χείλη με πάθος
χάνω την ανάσα μου στο φιλί μας.
Φιλί απολαυστικά μεγαλειώδη
Ενα συναίσθημα εκτός ελέγχου.

Μεθυσμένος απο τα λογια της
πινοντας τα φιλια,
εδώ, μεσα στην αγκαλιά της

Δεν υπηρχε άλλο μέρος
ο κόσμος ειχε εξαφανιστεί
Η αγάπη ισως ηταν ένας μύθος..

Ως μύθος έβλεπε την αλήθεια
μίλαγε στην τελειότητα
λεγοντας ψέματα..
αλλά ηθελε να πει την αλήθεια.

Ποια αλήθεια; 
την δική της; ή την δική μου; 
ποιος ορίζει το αληθινό και το ψεύτικο; 
Ποιος χτίζει μέσα στο μυαλό μου όλα όσα έζησα;  
μήπως τα έζησα μόνος;

Ο παραλογισμός
των αναμνήσεων
και των ατελείωτων επιλογων..

Μια γουλιά απ' τ'όνειρο κι απόψε..

                                               23/6/15  morfeas